Akışkan Gerçeklikler Arasında

Bilinç, bir yazılım hatası gibi geri döndü. Ne kadar süre geçti, bilmiyordu. Bir dakika mı, bir saat mi? yatağın soğuk, yapışkan yüzeyinde yatarken, tek görebildiği şey tavandaki çatlağın içinde titreşen soluk bir neon. 'Kafamdaki o gıcırtıyı durduramıyorum,' diye düşündü CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, dişlerini sıkarak. Takma gözünün vizöründe, 'SİNYAL KAYBI' uyarısı hâlâ yanıp sönüyordu. Bu, her derin dalıştan sonra yaşadığı bir yan etkiydi; gerçeklik bir kağıt gibi yırtılıyor, zihni ise karanlık bir okyanusta savruluyordu. Ayaklarını yere koyduğunda hissettiği soğukluk, zeminin ne kadar pisten arınmış olduğunu hatırlattı ona. Dağınık eşyalar arasında bir paket eski teknoloji cips buldu ve açlığını bastırmak için ağır ağır çiğnemeye başladı. Her çıtırtı, beynindeki o sessizliği biraz olsun boğuyordu.

Rüzgâr, pencerenin aralığından içeri dolan ince bir toz bulutu gibiydi; Neo-PeraDATA_NODE: Neo-PeraVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın kalbindeki zehirli soluğu. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, perdenin arasından devasa Veri KulesiDATA_NODE: Veri KulesiVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nin silüetini izliyordu. Yapının dış yüzeyindeki kırmızı ve mavi ışıklar, alçak bulutların altında ritmik bir kalp atışı gibi nabız atıyordu. O kule, her şeyin kalbiydi ve o, o kalbe yavaşça sızan bir virüsten farksızdı. Masasının üzerindeki holoprojektör titredi ve ArdaDATA_NODE: ArdaVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın soluk mavi hologramı odaya yayıldı; yüzü, endişeli çizgilerle doluydu. "Cipher, son dalış biraz... sarsıcı görünüyordu. Her şey yolunda mı?" Arda'nın sesi, hışırtılı ve mesafeliydi. Cipher, başını iki yana sallayarak cevap bile vermedi. Sorunun cevabı, odanın karanlığında ve yüzündeki yorgunlukta zaten belli olan bir şeydi.

Baş parmağı ve işaret parmağı arasında, küçük bir hap döndürüyordu. 'Nöral Stabilizatör' yazan etiket, ucuz bir umut vaat ediyordu. Arkasındaki uzun açıklama ise kelimelerle oyalanmadan 'yan etkilerin mümkün olduğunu' söylüyordu. Ama glitch nöbetleri artıyordu; bir önceki dalışta geri döndüğünde, sol kolunu beş dakika boyunca hissetmemişti. Hapı, bir yudum fabrikasyon kahveyle yuttu. Tadı, plastik ve acı umuttan ibaretti. Aniden, gözünün vizöründe bir bildirim belirdi: 'YENİ MESAJ - ORTHRUS FAALİYET RAPORU'. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'in gözleri büyüdü. SendikaDATA_NODE: SendikaVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın kaçınılmaz gölgesi, görünürde bir sebep yokken yeniden ortaya çıkmıştı; bu, işlerin daha da kötüye gideceğinin habercisiydi.

Sanal dünyada, gerçeklikten daha fazla gerçekti. Etrafı, parçalanmış kodun ve çökmüş veri duvarlarının oluşturduğu bir girdap sarmıştı. Bu, 'Nexus-7' kod adlı, düşük seviyeli bir aygıt sızmasıydı. Hedef basitti: bir güvenlik miğferinin içine sızmak ve bir protokolün kimliğini çalmak. Ama inanılmaz derecede tehlikeliydi. Her an bir alarm tarafından fark edilme riski vardı. Ayaklarının altındaki zemin, cam kırıkları gibi parçalanarak aşağı doğru uzanan sanal bir uçurumu ortaya çıkardı. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, derin bir nefes alarak düşüşe bıraktı kendini; yalnızca kendi reflekslerine ve kodlamalarına güveniyordu. Düşüş sırasında, 'şimdi ne yapacaksın, kahraman?' diye düşündü, eski bir anıyı hatırlatarak kendini motive etmeye çalışarak.

Şimşek gibi çakan bir alarm ve hedef, bir dijital yığın haline gelmeden önce, CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> protokolü çalmayı başardı. Nefesi, spesifikasyonlarını zorlayan bir koşu bandından fırlamış gibiydi. Gerçekliğe geri döndüğünde, panikle eski moda klavyesinin başına geçti ve parmakları, istenmeyen bir misafir gibi klavyenin üzerinde dans etmeye başladı. ArdaDATA_NODE: ArdaVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın hologramı hemen göründü, yüzünde tam bir panik vardı. "Olamaz! Bu protokol, Veri KulesiDATA_NODE: Veri KulesiVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nin Braindance ağlarının bir parçası. Sanırım bir OrthrusDATA_NODE: OrthrusVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> ekibinin oraya doğru yola çıktığını tespit ettim. Lütfen söyle bana, bu yanlış bir okumadır!" Cipher, başını ellerinin arasına aldı. Doğru okumaydı. Korktuğu olmuştu; hedef, hiç beklemediği kadar ağırdı.

Dışarıda, bir fırtına kopuyor gibiydi, ancak fırtınayı yaratan şey yağmur değil, insan yapımı güçlerdi. Pencerenin camı, yaklaşan VTOL motorlarının yaydığı ultrasonik uğultuyla titriyordu. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, güvenli evinin/çöküntüsünün penceresinden dışarı baktı; gökyüzünde, kendilerini çevreleyen aktif kamufle zırhlarıyla, hayalet gibi görünen iki hantal figür gördü. OrthrusDATA_NODE: OrthrusVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> komandolarının hareketleri, doğal olmayan bir şekilde akıcı ve senkronizeydi; onları çevreleyen sürü halindeki dronlar, ölümcül bir arı sürüsünü andırıyordu. Cipher, nefesini tutarak perdeyi kapattı. ArdaDATA_NODE: ArdaVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın hologramı bozulmuş bir şekilde görünüp kayboluyordu, "Geliyorlar... bizi buldular..." Cipher, kendini karanlık bir köşeye sıkıştırmış, silahını tutarken metalik soğukluğunu hissetti. Beklemek, tek seçenekti.

Ani bir sessizlik. Sonra, kapı yok oldu; metal ve polimer, şiddetli bir enerji patlamasıyla buharlaştı. Görünmez bir el tarafından itilmiş gibi, toz ve duman bulutu odaya doldu. Ortalık, kırmızı lazer ışıklarıyla kesiliyordu. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, gözlerini kısarak, komandoların silüetlerine ateş etmeye başladı; silahın her patlaması, odanın dar koridorlarında sağır edici bir yankı uyandırıyordu. Ancak kurşunlar, onların ileri teknoloji kalkanlarına çarpıp hiçliğe karışıyordu. "Sızma uzmanı Cipher," diye bir ses geldi, dijital olarak bozulmuş ve tamamen insanlıktan çıkmış bir tonla. "Verilerle oyun oynamak, tehlikeli bir meslektir." Komandonun biri, ağır adımlarla ilerleyerek Cipher'in yarım kalmış cips paketini ezdi; bu küçük, önemsiz detay, hayatının nasıl yok edildiğini simgeliyordu.

Bir an için fiziksel bir dünya varmış gibi hissettirdi; bir komandonun miğferi, insan gözünün parlak bir şekilde içeri çekildiği bir mercek gibi göründü. CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Saldırganın kitlesel yaklaştığını hissetti, kendisini neredeyse ezmek üzere olan bir duvarın önünde duruyormuş gibi hissetti. Sonra, her şey parlak bir beyaz ışığa döndü. Ateşin ve yıldırımın beklenen ağrısı yerine, tam bir boşluk vardı. Zamanda bir boşluk. Bir sonraki bilinçli düşüncesi, yüzünün soğuk ve yaş bir metal zeminle temas ettiği oldu. Vizöründe, 'KÖK HÜCREDE YAZMA İZİNİ YOK' uyarısı her yerinde yanıp sönüyordu. Ona verilen glitch nöbeti ilacı, büyük bir ironiyle bir aşırı dozdan beyin kanamasına yol açmıştı, onu boş bir kabuk haline getirmişti. Başkalarının zihinlerine sızmak için yaşayan bir adam, en sonunda kendi beyninin tuzağına düşmüştü.

Fısıldanan bir diyalog CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'in bulanık kulağına ulaştı, sesler, yakındaki bir radyo kanalının paraziti gibi bozulmuştu. "...birleşiklik... operasyon başarılı... Zihin Kıyameti projesi güvende..." Diğer ses, daha az bozulmuş ama mekanik bir tonla, "Ona bir şey yapmayın. Beyin hasarı kalıcı. Onu bir rapor olarak kullanın: teknolojinin tehlikeleri hakkında bir uyarı." Bu, en kötü kabustu; teşhir edilmek ve kendi neden olduğu sisteme karşı bir propaganda aracı olarak kullanılmak. İçindeki hayalet, çığlık atıyor, vücudunun kabuğuna tekrar bağlanmaya çalışıyor, ama sadece boş bir yankı buluyordu.

Daha sonra, SendikaDATA_NODE: SendikaVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın bir hologram reklam panosunda, alçak sesle konuşan bir anonsörün sesi duyuldu. "Başka bir dijital kaçak yakalandı. Nöral çöküşe maruz kaldı. Bu, kanunsuz zihinler için bir ders. Sendika, düzeni korur." CipherDATA_NODE: CipherVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, bulanık bir şekilde görünüyordu, hareketsiz vücudu ve boş, donuk gözleriyle, bir sahne dekoru kadar cansız. Reklam panosunun parlak ışıkları altında, RiftwalkersDATA_NODE: RiftwalkersVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'ın arkasında çalışan ve onları harekete geçiren ortak endişeye rağmen, sadece bir görüntüden ibaretti. Baş kaldıran ruhu, sanal bir mezarın içinde, 'Zihin Mahşeri' projesinin boş, karanlık bloklarında sonsuza dek hapsoldu.