Sessizlik Paraziti

Byzantium ÇorbacısıDATA_NODE: Byzantium ÇorbacısıVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'nın havası her zamanki gibi yoğun ve ağdı. Kirli camların ardında, neonların soluk yansımaları yüzlerde kaybolurken, içerideki buharın görünmez iplikleri her nefeste insanın ciğerlerine dolanıyordu. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, köşedeki masasında oturmuş, önündeki köpüklü çorbayı karıştırıyordu. Kaşık, sentetik kemik suyunun koyu sıvısında usulca dönüyor, etrafa soğan ve bilinmeyen baharatların yavan kokusunu yayıyordu. Yüzü, floresan ışığının acımasız sarılığı altında solgundu. Gözlerinin altındaki mor halkalar, haftalardır süren uykusuzluğun sessiz bir itirafıydı. Yorgunluğun ağır yükü, omuzlarında sanki somut bir varlık gibi oturuyordu.

Dışarıdan, hafif bir motor uğultusu yükseldi ve kısa sürede kayboldu. Sokaklar, sürekli bir hareketlilikle çalkalanıyordu. Optik ağın anlık veri akışına bir dalış yaptı. Her yeri bir network fısıltısı kaplamıştı. 'Köstebekler' en sonunda iz üzerindeydi.

Aniden, bir figür SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'ın masasına yaklaştı. Hantal bir gürültüyle sandalyeyi çekti ve karşısına oturdu. Adamın görünüşü dikkat çekmemek için tasarlanmıştı. Unutulabilir bir yüz, sıradan giysiler. 'Köstebek' olduğunu sadece hafifçe titreşen sol elinin işaret parmağındaki küçük, siyah bir yüzükten anlaşılıyordu;

"Sakin bir gece," dedi SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, gözlerini kaşığından kaldırmadan. Konuşması havada asılı kaldı. Prosedürü biliyorlardı.

Gece, Akheron'un alt katmanlarında kurşuni bir pelerin gibi çökmüştü. Dışarıda, neon ışıkları değil, yukarıdaki göğü delen uzay istasyonlarının çelik iskeletleri ve geçiş yapan devasa yük gemilerinin rotalarını belirten kırmızı navigasyon lambaları vardı. Bu katmanlarda güneş ışığı, unutulmuş bir fikirdi. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, varlığımızın her gramını sorgulayan bir yorgunlukla bilardo salonunun girişindeki demir merdivenleri tırmanıyordu. Burada buluşmak, 'Köstebekler'in şehirde kaybolmak için seçtiği kusursuz bir noktaydı.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, iki numaralı masaya yaklaştı. Adamın görünüşü, tozlu bir defterin sayfası gibiydi. Unutulabilir bir yüz, sıradan giysiler. 'Köstebek' olduğunu sadece sol elinin işaret parmağındaki siyah yüzüğün hafifçe parlayan yeşil bir pikseller zinciri üretmesinden anlayabilirdiniz. Sıfır'ı görünce, sıkıcı bir güvenlik ekranında hareketsiz duran bir avatar gibi duruyordu.

"Sakin bir gece," dedi SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, boş bilardo masasının yeşil çuhasına yaslanarak. Prosodürü biliyorlardı.

Adam, başını bir santim kadar öne eğdi. "Her zaman öyledir.

Kısa bir sessizlikten sonra, Moles ajanı, SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'ın en büyük korkusu olan teklifi yaptı: 'Bizimle bir 'Ritüel'e katılman gerekiyor.' Sıfır'ın kanı dondu. Ritüel, sadece kod konuşmak için bir yer değildi; bu, Moles'ın Syndicate finans ağına saldırı planladığı yasadışı bir yeraltı rave party'siydi. Bu yerler, sadece adrenalin arayan kaçaklarla değil, aynı zamanda onları avlamak için Syndicate ajanlarıyla da doluydu. Paranoya, her dans eden silüetin altında bir tehdit görmesine neden oldu.

"Bu bir mihenk taşı," dedi adam, mekanik bir soğuklukla. "Kıyamet Kodunu etkinleştirmek için gerekli. Sen bizim için bir anahtarsın."

Kilolu kartuşları masanın altına gizlice bıraktı. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> sessizce aldı. Deri kılıfın içinde birkaç şırınga ve glitch nöbetlerini bastırmak için yeni bir psikiyatrik ilaç vardı. Ancak, kısa süreli hafıza kaybına yol açtığını da biliyordu.

Ritüel'in yapılacağı yer, eski bir kanalizasyon tüneline dönüştürülmüş bir mezarlıktı. Yerleşik mühendislik harikası 'Öfke Anıtı', bir zamanlar zenginlerin eğlendiği lüks bir müzikholün enkazından ibaretti. Anıtın artık hayalet statüsüne sahip bir sanat eseri olduğu söyleniyordu.

Moles, son planlama toplantısında kısa ama öz bir plan yaptı: SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Kıyamet Kodunu taşıyan donanım sunucusuna sızmak için partiye katılacaktı. Desteği, Moles'ın sistem arayüzlerindeki virüsleri devre dışı bırakmak için partinin enerji merkezini devre dışı bırakacaktı. Rave'in kaotik ortamı, mükemmel bir örtüdür.

Toplantıdan sonra SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, isimsiz bir otel odasında uzanıyordu. Tavan çatlaklarla doluydu. Kafasındaki yankıları bir bastırmaya çalışıyordu: Biz kimiz? Syndicate'in çarkları bizim ruhlarımızın girdabında parçalandığında, geriye ne kalır? Bu sorular her zaman onu uyanık tutardı.

Amacının tehlikesi ve aşırılığı, özellikle de ilacın kaçınılmaz kullanımı ve geçici kimlik kaybı, onu sürekli bir anksiyete girdabına sürüklüyordu. Ertesi gün SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, ilacı enjekte ettikten sonra kim olduğunu hatırlayamayabilirdi.

Parti, işletim sisteminin kendini yeniden başlatması gibi başladı. İlk bas, bütün kemikleri gıcırdattı, ardından gelen tezatlık bütün hisleri gıcırdattı. Dev ekranlar, bir zamanlar yıldırım gibi çakan görseller ve bilgi paraziti yayarak gözleri kör ettikleri yerlerde, şimdi Moles'ın soyut sanatına dönüşmüştü. Dev neon heykeller, katılımcıların yüzlerini trans halindeki ifadeleriyle aydınlatıyordu.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, ilacın nüfuz ettiği bir zihin bulutu içinde, kalabalığın kollarına kendini bıraktı. Ritim, kalp atışlarıyla birleşerek nefes almasını zorlaştırıyordu. Gözleri, onu enerji merkezine götüren gizli bir yola işaret eden bir Moles üyesine kilitlendi.
Görev, başlamıştı. O anda, sadece bir dansçı değildi; o, bir anahtardı. Umut, cehennemin ortasında bir parlaklık olarak belirdi.

Enerji merkezi, partinin kalp atışının altında, eski bir yeraltı odasındaydı. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, donanım sunucusuna fiziksel olarak bağlanmak için kendini ağır bir metal kapıdan attı. Burada hava, eski makine ve ozonun keskin kokusuyla doluydu.

Görev, basit görünüyordu: sunucuya bağlan, Kıyamet Kodunu yükle. Ancak işler, veri akışında siyah, yılan gibi bir virüs belirdiğinde bozuldu. 'Ouroboros'.

Ani bir geri bildirim döngüsü, bilinci içinde yankılandığında SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> ani bir ağrıyla katıldı. 'Hücre-34DATA_NODE: Hücre-34Veritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> ?' dedi içinden bir ses. 'Açgözlülük böyle bir şey. Haklısınız. Gerçekten de.'

Bu bir tuzaktı. Moles üyesi, SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>'ın savunmasını kırması için onu içeride tutmaya çalıştı. Ancak eylemlerinin zincirleme bir tepki olduğunu öğrendiğinde, Sıfır, aşırı glitch nöbetlerinin etkilerini otomatik olarak enjekte etmesi için sibernetik implantlarını zorladı.

Kısa bir ölümün sessizliği vardı. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, radyoda bir mırıltı gibi kafasında çınlama yankılarıyla uyandı. Bilinci bulanık, hatıraları parçalanmıştı. Gözleri, hayatının nasıl parçalara ayrıldığını gördüğü bilardo salonuna odaklandı. Yüz tanıdık göründü, ancak anımsayamıyordu. Ani bir panik duygusu içini kapladı. O kimdi? Ve neden buradaydı?

Görev, felakete dönüştü. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, kimliğinin kalıntılarıyla boğuşurken, bir Megapol'un neon gürültüsü ve ruhsuz gözcüleri altında çalışan bir hayalete dönüştü.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Megapol'un gözlemcilerinin fısıldamalarından kurtulmak için partinin kaotik akışına geri döndü. Adımları kararsızdı, kimliği kafasının içinde parçalanmaktaydı. Anılar, rüzgarda savrulan dijital yapraklar gibi uçuşuyordu. Onun için her şey bir tehditti. O anda, içinde şiddetli bir ağrıyla dev bir Megapol'un videosu yayıldı.

Sessizlik kesildi. Herkesin gözleri Megapol reklamının parlaklığına çekildi. Ancak, bu bir reklam değildi. Görüntü, Moles'ın sembolüyle –parçalanmış bir köstebek başı– kırılıyor ve altında bir mesaj beliriyordu:

"Yıkıcı KodDATA_NODE: Yıkıcı KodVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> aktif. Finansal sistemler çöküyor. Megapol, çöküşünüzü izliyor. -Hücre-34DATA_NODE: Hücre-34Veritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>".

Görev, felaketten dönüşmüştü. Plan pürüzlü olsa da, Megapol'un teknolojik araçları kullanılarak bir darbe vurulmuştu.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Megapol'un gözcülerinin uzak fısıltılarından kurtulmak için telaşla kaçmıştı. Firar rotası, dar atık su tünelleri boyunca ve moloz yığınları arasında ilerliyordu. Bacakları ve akciğerleri yanarken, tek bir güdüyle hareket ediyordu: AMAÇ.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Megapol istasyonunun platformunda, demir bir bankta durmuş, etrafını saran dijital baş belasına karşı kendini korurken duruyordu. Duvarda, Moles'ın sembolü belirdi.

"Yıkıcı KodDATA_NODE: Yıkıcı KodVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> yerine ulaştı. Bir başlangıç bu," dedi bir fısıltı. Geçmişte, HitotsuDATA_NODE: HitotsuVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> adında bir Moles ajanı, bir ihaneti önlemek için ölümüne de olsa onu uyarmıştı.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Megapol'un sonsuz gecesine yürüdü. Görevi sona ermiş olsa da, yeni savaşı yeni başlıyordu. içindeki acı hiç dinmedi.

SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, HitotsuDATA_NODE: HitotsuVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >> ile son konuşmasını hatırladığında Megapol treni tünelden bir cehennem gök gürültüsüyle çıkmıştı. 'Büyük bir resmin sadece küçük bir parçasıyız,' demişti Hitotsu. 'Köstebeklerden biri olmak seni bir sembol yapar.'
Megapol'un gece treni uzaklaşıp gitmişti. SıfırDATA_NODE: SıfırVeritabanı kaydını incelemek için tıklayın >>, Megapol'un gözcülerinin gelip kendisini almasını bekliyordu. Platformdaki bir ekranda, Megapol'un hisselerinin düştüğüne dair ana haber servisinin başlığı geçiyordu.

Yüzünde 'Köstebekler' heyecanıyla büyüyen bir gülümseme vardı.