Yüksek Teknoloji Mahvoluşu

Kara, kod adıyla Revenant, apartmanının çatısında durmuş Aethelburg'un devasa holografik reklam panolarına bakıyor. Altında, şehrin derinliklerinden yükselen is ve çürüme kokusu var. Hava, sürekli bir asit yağmuru tehdidiyle ağır. Bu gece, altın dolu bir tren gelecek. Trenin üzerindeki korumalar sadece insan değil: çelik kaslı, optik nişancılığı olan muhafız robotları ve hiç şaşmayan bir yapay zeka tarafından yönetiliyor. Ama Kara'nın planı var. Enkazdan topladığı modifiye edilmiş EMP cihazı ve silah arkadaşı Dex'in yardımıyla bu işi bitirmeye ant içti. Artık geri dönüş yok.

Departman Sekiz'in loş bir köşesinde, Dex ve Kara son hazırlıklarını yapıyor. Mermiler teker teker şarjörlere sürülüyor, bıçaklar bileniyor ve sızma yazılımları terminale yükleniyor. Mekanın sahibi Fix, kaşlarını çatarak 'Bu tren bir efsane Revenant. Yıllardır kimse ona yaklaşamadı bile. Kimisi yapay zekanın lanetli olduğunu söyler.' diye mırıldanır. Kara, bilek bilgisayarına son girdiyi yaparken başını kaldırmaz: 'Her sistemin bir zayıf noktası vardır Fix. Bu seferki de bizde.' Dex, ağır miğferini takarken tebessüm eder. Fırtına başlamak üzere.

Tren, şehrin ana arteri olan Kılcal Damar'dan bir yılan gibi süzülürken arkasında parlak bir enerji izi bırakıyor. Kara, geçidin üzerindeki bir köprüde pusu kurmuş, EMP cihazını hedefe kilitlemiş bekliyor. Dex, birkaç blok öteden durumu izliyor. 'Görüyorum,' diye fısıldar telsizden Kara, 'Yürüyen kalenin üzerinde üç aktif koruma. Plan aynen devam.' Tren tam altlarından geçerken Kara düğmeye basar. Gözü kör eden bir mavi ışık parlar ve tren, bir anlığına tökezler, yapay zeka kalkanı çöker, robotlar donakalır. Fırsat bu fırsattır, Kara halatını kullanarak hareket halindeki vagonun tepesine atlar.

Kara, vagonun tepesinde rüzgara karşı mücadele ederken, hantal çelik kapağı açar ve içeri dalar. Burası, gözü döndüren çelik ve kablo yığını içinde muhafaza bölmesidir. Aniden, bir koruma robotu EMP'nin etkisinden kurtulur, mekanik koluyla ateş etmeye başlar. Kara, bir vagon direğinin arkasına zıplayarak kendini korur. Mermiler çeliği delip geçerken, elindeki sokucuyu robotun optik sensörüne fırlatır. Kıvılcımlar saçılarak devre dışı kalan robot, anlamsızca titreyerek yere yığılır. Kara'nın kalbi güm güm atıyordur. İlk engeli aştı.

Güvenli odaya ulaştığında nefes nefese kalır. Buradaki hava, dışarıdaki çürümüşlükten tamamen farklı, steril ve elektrik kokuyor. Yüzlerce çip ve altın külçe, mavi bir enerji kalkanının ardından parlıyor, ışıldıyor. Bu kalkanın arkasında, sistemlere hükmeden ana yapay zeka – Aethelburg'un bütün zenginliğinin koruyucusu. Kara, yüklenmiş virüsü tek bir hamleyle ana terminale enjekte eder. Ekranda garip desenler oluşmaya başlar. Yapay zeka, tıpkı bir insan gibi şaşkın ve korkmuş bir ifade takınır. 'H-hedef... Tespit edilemiyor... Hata...' diye cızırtılı bir ses duyulur. Etkileyici ve ürkütücü bir an.

Tren, bilinçli olarak Aethelburg'un en harap ve ıssız bölgesi olan 'Yıkıntılar'a doğru yön değiştirir. Kara, Dex'in gelmesini beklerken, kalkanların arkasındaki serveti bir çuvala doldurur. Dışarıdan gürültüler gelmeye başlar; tren yolundaki çöküntü. Kontrolden çıkmış devasa bir makine, molozların arasından çığlıklar atarak yuvarlanır. Kara, serveti kurtarma ve kaçış planını bir an önce bitirmek zorundadır.

Dex'in küçük hava aracı, vagonun üzerine çoktan konmuştu. Kara'nın çuvalları aceleyle içeri attığı sırada, bodurlardan bir grup çakal, fırsattan istifade etmek için geldi. Çelik sopalar ve modifiye silahlarla trene tırmanmaya başlarlar. Dex, Kara'ya ikiye bölünmüş bir tüfek uzatır. 'Meşgul ol!' diye bağırır. Kara, aracın kenarına dayanarak ateş etmeye başlar. İlk çakal, suratında patlayan bir ışık topuyla yere yığılır. Diğerleri için bu bir uyarıdır ve biraz geri çekilirler.

Hava aracı, yıkıntıların üzerinden hızla uzaklaşırken, arkalarında karambole dönmüş, yoldan çıkmış ve molozlara gömülmüş devasa tren yatmaktadır. Fısıltıyla 'Başardık,' der Kara, son bir nefes alarak. Fakat 've kaçtık' demeye fırsat bulamaz. Geminin ön camı bir anda kırmızıya bürünür ve düzinelerce yerden kilitlenmiş uyarı sesleri yükselir. Arkalarında, şehrin en uç noktalarından yükselen, üçüncü nesil savaş helikopterleri, sessiz ve ölümcül bir şekilde onları takip etmeye başlar. Dex yumruğunu konsola vurur, 'Lanet olsun! O kadar kolay olmayacaktı.'

Helikopterler, füzeleri ateşler. Dex, aracı aniden yana yatırarak bir moloz yığınının arkasına saklanır. Patlama, artçı bir şok dalgasıyla aracı savurur. Kara'nın içine bir soğukluk çöker, bu bir oyun. Onlar sadece fareler ve Aethelburg, son hamlesini yapmak üzere olan geniş, duygusuz bir kedidir. Dex, 'Şansımız yaver giderse daha beş dakikalık yakıtımız var!' diye bağırır. Kara, gözlerini kısarak öndeki helikopterin altındaki füze rampasını hedefler ve ayağa kalkar. Dehşet verici bir manzara.

Aethelburg'un kalbinde, en yüksek kulede satıcı para yığınını sayıyor. Bir karışıklığa sebep olmuşlar, fakat geçici. Zamanla her şey unutulacak. Kara, sokakta yürürken, bir akbaba sürüsünün sesiyle irkilir. Batan güneşin kan kırmızısı ışığı altında, zengin ve güçlü için çalışmaya devam eden, geniş bir yapay zekanın daha etkili bir versiyonu hazırlanıyor. Kara, sadece bir döngüyü durdurdu, sistemi değil. Ama bu durum, bir sonraki plan için yeterliydi. O, bu yozlaşmış dünyanın bir hayaleti, artık şehrin gölgelerinde bir efsaneden farksız.